Hidroizolacija krovnih slivnika i odvoda — stručni savjeti, brtvljenje, sanacija i česte greške | Moj Majstor

Kako izgleda hidroizolacija krovnih slivnika i odvoda

Što dobivate

• Pregled stanja slivnika, odvoda i okolne hidroizolacije
• Pripremu podloge i uklanjanje oštećenih slojeva
• Vodonepropusno povezivanje hidroizolacijske membrane sa slivnikom
• Provjeru protoka i završnu kontrolu nepropusnosti

Radovi započinju pregledom krovnog slivnika i okolne površine. Utvrđuje se vrsta slivnika, materijal odvoda i vrsta postojeće hidroizolacije. Provjerava se je li odvod prohodan i može li voda nesmetano otjecati s krovne površine. Pregledava se spoj između slivnika i hidroizolacijskog sloja jer se upravo na tom prijelazu mogu pojaviti pukotine, odvajanje membrane ili gubitak brtvljenja. Ako se sanira postojeći slivnik, uklanjaju se nečistoće, lišće i naslage iz otvora i neposredne okolice. Provjerava se stanje rešetke, košare, prirubnice, spoja s odvodnom cijevi i drugih dostupnih dijelova. Ako je slivnik mehanički oštećen, korodiran ili neodgovarajući za postojeći krovni sustav, procjenjuje se mogućnost njegove zamjene. Kod novog sustava određuje se položaj slivnika prema projektiranim padovima krova.

Slivnik se postavlja na način koji omogućuje da hidroizolacijski sloj pravilno dođe do odvodnog otvora bez stvaranja udubljenja u kojima bi se voda zadržavala. Podloga oko slivnika mora biti čista, čvrsta i pripremljena za odabrani hidroizolacijski sustav. Oštećeni ili neprianjajući dijelovi postojeće hidroizolacije uklanjaju se u potrebnom opsegu. Ako se ugrađuje bitumenska membrana, priprema se odgovarajući spoj između membrane i prirubnice ili drugog predviđenog dijela slivnika. Membrana se polaže i spaja prema tehničkim zahtjevima sustava, uz posebnu pažnju na područje neposredno oko odvoda. Kod varenja bitumenske membrane spoj se izvodi kontinuirano i bez praznina. Ako se koristi PVC ili druga sintetička membrana, ugrađuje se odgovarajući slivnik ili kompatibilna prirubnica te se membrana spaja postupkom predviđenim za konkretan materijal. Kod PVC sustava preklopi se najčešće vare vrućim zrakom, a spoj se kontrolira nakon varenja. Posebno treba paziti da membrana ne bude naborana ili napeta oko slivnika.

Prijelaz između horizontalne hidroizolacije i odvoda mora biti izveden bez oštrih prijeloma koji bi mogli uzrokovati odvajanje ili mehaničko naprezanje membrane. Ako je potrebno, ugrađuju se dodatni sustavni elementi poput manšeta, prirubnica ili brtvenih elemenata. Rubovi i završeci hidroizolacije obrađuju se prema tehničkom sustavu. Kod ravnih krovova provjerava se da je slivnik postavljen na najnižoj točki projektirane odvodnje. Ako postoje sekundarni odnosno sigurnosni preljevi, provjerava se i njihova funkcionalnost. Nakon izvedbe hidroizolacijskog spoja uklanjaju se ostaci materijala i provjerava otvor odvoda. Slivnik ne smije biti djelomično začepljen hidroizolacijom, ljepilom, brtvilom ili drugim materijalom. Provjerava se da voda može nesmetano ulaziti u odvod. Nakon što se materijali dovoljno stvrdnu ili ohlade prema zahtjevima sustava, provodi se završna kontrola spoja.

Prema izvedbi može se napraviti kontrolirano ispitivanje vodonepropusnosti. Voda se dovodi na krov u kontroliranim uvjetima i prati se ponašanje spoja oko slivnika. Kod ispitivanja treba paziti da se ne optereti konstrukcija većom količinom vode nego što je predviđeno za takvu provjeru. Nakon kontrole provjerava se i brzina otjecanja. Ako se voda zadržava oko slivnika, treba utvrditi je li problem u padu krova, položaju odvoda ili začepljenju. Nakon završetka slivnik se oprema odgovarajućom rešetkom ili završnim elementom. Ako je krov predviđen za redovito održavanje, pristup slivniku treba ostati omogućen radi čišćenja. Kod većih krovova provjerava se svaki slivnik zasebno jer jedan neispravan spoj može uzrokovati lokalno prokišnjavanje.